چه خوب می شود گاهی فرصتی پیش بیاید تا از شهر بیرون بروی.هوای پاک کوهستان را تنفس کنی، روی تخته سنگی بنشینی،کفش وجورابت را در آوری و پاهایت را بسپاری به آب خنک رودخانه.روی چمن ها دراز بکشی ،شاخه درختان سربفلک کشیده را تماشا کنی،وآسمان آبی را،وبه هیچ چیز فکر نکنی.

روز خوبی بود.

نود کیلومتری جاده هراز،بعد از روستای شاهاندشت.کنار رودخانه، با جمعی دوستانه.