خیلی لذت بخش است گاهی توی خیابان که داری میروی ،فامیل دوری را ببینی که روزگار خوشی را با او  گذرانده ای ،مخصوصاً ایام کودکی و نوجوانی .و حالا هر دو  آنقدر گرفتارید که فرصت سرزدن به همدیگر راندارید.سلام و روبوسی کنید و توی پیاده رو مدتی طولانی بایستید و خاطرات گذشته را مرور کنید،یک چیزهایی یادش باشد که تو فراموششان کرده ای. دوباره همان دختران هفده ،هجده ساله شوید و بی توجه به رهگذران و حتی افسر راهنمایی که کنارت ایستاده و به شما  زل زده سرخوشانه و با صدای بلند بخندید.

 

زندگی یعنی همین لحظات.....