خانه ما در یک کوچه پهن بن بست است در یک محله قدیمی تهران،امیریه.و این ایده آل است برای بچه های ساکن کوچه که فوتبال بازی کنند و دوچرخه سواری.

وقتی خسته از خرید از خم کوچه وارد می شوم،همان پسر بچه های شیطان برای اینکه کیسه ها را ازدستم بگیرند و تا خانه ببرند با هم مسابقه می دهند.گاهی صدایشان می کنم تا کیسه های زباله را تا سر کوچه ببرند و یا از دکه روزنامه فروشی برایم روزنامه هایم را بگیرند.

بچه های محله شما هم این گونه اند،یا این از خصوصیات بچه های جنوب شهر است؟