امسال هم مثل پارسال خانم سیمین غانم کنسرتی برای خانمها به نفع بنیاد خیریه فیروزنیا برگزار کرد و مثل دفعات قبل خواهر جان من و مامان رو خجالت داد.اینطوری شد که سه شنبه گذشته به اتفاق خواهرم و دخترش و یکی از دوستانش به تالار وحدت رفتیم و ساعاتی رافارغ از روزمرگیها خوش گذراندیم.وحالا چند مطلب در حاشیه این روز.

۱ـخانم غانم همچنان آن صدای زیبا و رسایش را حفظ کرده و بدور از هر گونه تکلف و تکبر دو ساعت ترانه های قدیم خودش و چند آهنگ از خانم دلکش اجرا کرد.با توجه به اینکه صدایش خیلی شبیه دلکش است.

۲ـبا اینکه خیلیها بچه های بعد از انقلاب بودند  همزمان با اجرای آهنگها اشعار رو حفظ بودند و به همراه خانم غانم میخوندن و این نشون میده که موسیقی خوب همیشه موندگاره.

۳ـباتوجه به اینکه اونجا هیچ آقایی حق ورود نداشت خانمها مانتو و روسریشونو بر میداشتند و بعضیها که عقده هاشون قلمبه شده بود با لباسهای آنچنانی اومده بودند.چند نفری هم  پاشدند و شروع کردن به رقصیدن که خانمهای مسئول سالن اونها رو سر جاشون نشوندن و در جواب مامان که میگفت چه اشکالی داره برقصن میگفتند اونوقت همه میخوان برن اون وسط و دیگه نمیشه کنترلشون کرد.

۴ـدم در گوشیهای همراه رو میگرفتند و اون چند نفری هم که تونسته بودن قاچاقی بیارن تا روشن میکردن خانمهای حراست مثل اجل معلق بالا سرشون ظاهر میشدن.چون اونجا دوربینهای مدار بسته داشت.چرا ما نمیتونیم به حریم دیگران احترام بگذاریم؟این آدمها باعث میشن که بعدها جلوی همین چند کنسرت معدود هم گرفته بشه.

۵ـبا اینکه من با جداسازی خانمها و آقایون مخالفم ولی حالا که کنسرت خانمهای خواننده ممنوعه چرا هنرمندان دیگه از این اجراها نمیگذارن؟تا ما هم ساعاتی فارغ از همه قیدوبندها بتونیم دور هم باشیم٬باهم بخندیم٬ بخونیم ٬ فریاد بزنیم و حتی سوت بلبلی بزنیم؟

به هر حال جای همه خالی.البته فقط خانمها